Supercalifragilistic expialidocious

Okee waaw lang geleden.
Tjah veel te doen in je laatse jaar zeker :)
Ik zou nu trouwens moeten werken, maar ik moest gewoon schrijven, kon er niet aan weerstaan en als ik het op 'hold' zou zetten zou ik het kwijt zijn.
Het leven is vreemd, dat wisten we allemaal al, maar ik bedoel het is echt vreemd,, als kind weet je altijd wat je later wilt worden het verandert zo'n 100 keer per jaar maar je hebt ten misnte een idee, je wilt leraar worden of dierenarts (enkele klassiekers) en naar mate je ouder word vermindert dat. vreemd want elke jaar worden je studies meer en meer gericht op één ding, En toch weet ik niet (en ik weet zeker dat ik niet de enige ben) wat ik later zal of wil worden, okee ik heb wel een paar ideetjes, sure.. maar echt iets concreets, naah.
Ik bedoel ik heb altijd al kunst willen studeren maar mocht niet voor ik mij aso of tso dilpoma had. dus dit jaar is het eindelijk en hopelijk zo ver. Perfect dus zou je denken, jaa mss wel. ik ga de volgende 3jaren normaal gezien kunst studeren en daarna gaat het leven verder. daarna zou ik normaal een job moeten vinden en settelen, ja toch? want dat doen de meesten toch? maar wat als dat niet het leven is dat je wilt en je iets anders wilt doen? ik wil de wereld ontdekken en de mensen en natuur en dieren helpen, het liefs zou ik nu 3jaar studeren en dan bij WWF ofzo gaan werken. Doe het dan , ja, maar wat als je niet alleen bent, wat als je een relatie hebt, kun je dat dan doen? kun je dan na 3jaar gewoon weg gaan en je droom waar maken? Is dat niet te egoistisch?
Now you see the problem huh? Dit is wat ik bedoel met mijn titel, wat als je de wereld wilt redden, maar dat het niet voor je is weg gelegd, wat als jouw taak is gewoon huisje tuintje boompje is ?
Je kan je leven in eigen handen nemen en het toch gewoon doen en denken als hij echt van mij houd, dan wacht hij en dan gunt hij mij dit, maar wat gun jij hèm dan? Een paar jaar ongelukkig zijn, en de kans lopen dat hij een ander zwanger maakt en met haar moet trouwen?
Pff ik weet het allemaal niet, ik zit hier maar te ratelen, weet niet eens of ik het genre mens dat zich kàn settelen? misschien ben ik wel het genre dat voor altijd vrij is. Waarover je zou zeggen "She's like trying to paste jelly to the wall"
Soms denk ik gewoon dat "de liefde van mijn leven" te vroeg langs kwam en me niet de kans gaf om alles te doen wat ik wou, zielig hè? op je 18de praten over de liefde van je leven?
Achja I guess only time can tell...